شکایت بابت بیمه نشدن کارگر زمانی مطرح می شود که شخص در یک کارگاه، شرکت، فروشگاه، مجموعه خدماتی یا نزد یک کارفرمای حقیقی کار کرده اما تمام یا بخشی از دوره اشتغال او در سوابق تأمین اجتماعی ثبت نشده است. در بعضی پرونده ها کارفرما اصل اشتغال را قبول دارد اما لیست بیمه را ارسال نکرده و در برخی دیگر حتی رابطه کاری، تاریخ شروع کار یا میزان مزد نیز مورد اختلاف است.

برای پیگیری صحیح باید ابتدا مشخص شود مشکل پرونده دقیقاً چیست. اگر سابقه ای که باید وجود داشته باشد در سامانه تأمین اجتماعی دیده نمی شود، اعتراض به سابقه ناموجود می تواند یکی از نخستین اقدامات باشد. اگر کارفرما رابطه کاری یا مدت اشتغال را انکار کند، رسیدگی در مراجع حل اختلاف کار برای احراز رابطه و اعمال ماده ۱۴۸ قانون کار اهمیت پیدا می کند.
بنابراین «شکایت بیمه» همیشه یک مسیر واحد ندارد. انتخاب مسیر درست به این بستگی دارد که اصل اشتغال، مدت کار و هویت کارفرما مورد اختلاف باشد یا خیر.
قبل از شکایت بررسی کنید مشکل بیمه دقیقاً چیست
پیش از ثبت هر دادخواست یا اعتراض، سابقه بیمه خود را به صورت ماه به ماه بررسی کنید. ممکن است مسئله شما یکی از حالت های زیر باشد:
- نام شما در یک دوره کاری اصلاً در سوابق وجود ندارد؛
- فقط بعضی ماه ها بیمه شده اید؛
- تعداد روزهای کارکرد کمتر از واقع ثبت شده است؛
- نام کارگاه یا کارفرما اشتباه ثبت شده؛
- کارفرما اصل اشتغال شما را انکار می کند؛
- کارفرما اشتغال را قبول دارد اما از انجام تکلیف بیمه ای خودداری کرده است.
این تفکیک مهم است، زیرا برای یک سابقه کاملاً ناموجود با رابطه کاری مورد اختلاف، مدارک و مسیر رسیدگی متفاوت از پرونده ای است که فقط چند روز کسری کارکرد دارد.

شکایت بابت بیمه نشدن را از تأمین اجتماعی شروع کنیم یا اداره کار؟
پاسخ به این سؤال به وضعیت پرونده بستگی دارد. سازمان تأمین اجتماعی برای بیمه شدگان امکان اعتراض به سوابق ناموجود یا دارای کسری را فراهم کرده است. بنابراین اگر سابقه ای ثبت نشده، بررسی و ثبت اعتراض در خدمات غیرحضوری تأمین اجتماعی می تواند اقدام اولیه مناسبی باشد.
اما زمانی که کارفرما اصل رابطه کاری، دوره اشتغال یا شمول قانون کار را قبول ندارد، موضوع فقط یک اصلاح ساده سابقه نیست. در چنین حالتی احراز رابطه کارگری و کارفرمایی و مدت اشتغال در مراجع حل اختلاف کار اهمیت پیدا می کند.
مطابق ماده ۱۴۸ قانون کار، کارفرمایان کارگاه های مشمول قانون کار مکلف به بیمه کردن کارگران خود هستند. همچنین رویه و دستورالعمل مشترک وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و سازمان تأمین اجتماعی برای دعاوی این ماده، نحوه رسیدگی و اجرای آرای مربوط به سابقه بیمه را مشخص کرده است.

مرحله اول؛ سوابق بیمه را دقیق بررسی کنید
قبل از هر اقدامی، ریز سوابق بیمه را دریافت کنید و دوره مورد اعتراض را مشخص نمایید. بهتر است تاریخ شروع و پایان کار، ماه های ثبت شده و ماه های فاقد سابقه را جداگانه یادداشت کنید.
مثلاً اگر از فروردین ۱۴۰۲ تا اسفند همان سال کار کرده اید اما فقط شش ماه سابقه برای شما ثبت شده، دقیقاً مشخص کنید کدام ماه ها حذف شده اند. اگر تمام دوره خالی است، موضوع به عنوان سابقه ناموجود اهمیت بیشتری پیدا می کند.
این کار به شما کمک می کند خواسته خود را دقیق مطرح کنید و هنگام ارائه مدارک دچار پراکندگی نشوید.
مرحله دوم؛ اعتراض به سابقه ناموجود یا ناقص
سازمان تأمین اجتماعی در خدمات غیرحضوری خود امکان ثبت اعتراض به سوابق را پیش بینی کرده است. یکی از خدمات موجود، «اعتراض به سوابق ناموجود» است و در مواردی نیز امکان اعتراض به روزهای کارکرد یا کسری سابقه وجود دارد.
در زمان ثبت اعتراض باید اطلاعات کارگاه، بازه زمانی مورد ادعا و مدارکی که اشتغال شما را نشان می دهد تا حد امکان دقیق ارائه شود.
اگر مدارک موجود برای احراز اشتغال کافی باشد یا اطلاعات دیگری از کارگاه در اختیار سازمان وجود داشته باشد، پرونده می تواند در چارچوب مقررات تأمین اجتماعی بررسی شود. اما اگر اختلاف جدی درباره اصل رابطه کاری وجود داشته باشد، ممکن است نیاز به رسیدگی در مراجع حل اختلاف کار نیز ایجاد شود.
مرحله سوم؛ مدارک اثبات اشتغال را جمع آوری کنید
مهم ترین بخش پرونده بیمه ردنشده، اثبات این موضوع است که شما در دوره مورد ادعا واقعاً برای کارفرمای مشخص کار کرده اید.
در دعاوی ماده ۱۴۸، اسناد مرتبط با همان دوره زمانی اهمیت ویژه دارند. از جمله مدارکی که ممکن است مورد بررسی قرار گیرند عبارت اند از:
- قرارداد کار؛
- حکم استخدامی یا تغییر سمت؛
- کارت حضور و غیاب؛
- اسناد ورود و خروج؛
- فیش حقوقی یا رسید پرداخت مزد؛
- چک بانکی مربوط به حقوق؛
- گردش حساب و واریز منظم حقوق؛
- لیست حقوق کارگاه؛
- گواهی اشتغال صادرشده از سوی کارفرما؛
- اسناد مالی یا اداری مرتبط با حضور شما در کارگاه؛
- گزارش بازرسی کارگاه؛
- گزارش بازرسان تأمین اجتماعی؛
- اسناد رسمی دیگری که اشتغال شما را نشان دهند.
هرچه مدارک مربوط به همان بازه زمانی مورد ادعا باشند، ارزش آنها برای احراز دوره اشتغال بیشتر خواهد بود.
مرحله چهارم؛ شکایت در اداره کار در صورت اختلاف با کارفرما
اگر کارفرما بیمه نکردن را انکار نمی کند اما درباره اصل رابطه، مدت کار یا سمت شما اختلاف وجود دارد، ممکن است طرح دعوا در مراجع حل اختلاف اداره کار لازم شود.
ماده ۱۵۷ قانون کار رسیدگی به اختلافات فردی ناشی از اجرای قانون کار و مقررات مربوط را پس از عدم حصول سازش در صلاحیت هیأت های تشخیص و حل اختلاف قرار داده است.

ثبت دادخواست
در حال حاضر ثبت دادخواست های حوزه روابط کار از طریق سامانه روابط کار وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی انجام می شود. هنگام ثبت دادخواست باید مشخصات کارفرما، محل کار، دوره مورد ادعا و خواسته خود را به صورت روشن وارد کنید.
برای دعوای بیمه، خواسته باید طوری تنظیم شود که رابطه کار، مدت اشتغال و تکلیف کارفرما موضوع ماده ۱۴۸ قانون کار قابل بررسی باشد.
برای آشنایی با فرآیند عمومی شکایت می توانید راهنمای شکایت کارگر از کارفرما را نیز مطالعه کنید.
رسیدگی در هیأت تشخیص
در هیأت تشخیص، اسناد طرفین بررسی می شود و مرجع رسیدگی درباره وجود رابطه کارگری و کارفرمایی، مدت اشتغال و میزان مزد در دوره مورد ادعا تصمیم می گیرد.
در پرونده های ماده ۱۴۸، نماینده سازمان تأمین اجتماعی نیز می تواند برای ارائه اطلاعات و اسناد مربوط به کارگاه در فرآیند رسیدگی حضور داشته باشد.
در صورت کافی نبودن مدارک، امکان انجام تحقیق محلی یا بررسی اطلاعات کارگاه نیز وجود دارد.
برای آشنایی دقیق تر با این مرجع می توانید مطلب هیأت تشخیص اداره کار چیست؟ را ببینید.
اعتراض به رأی هیأت تشخیص
اگر رأی هیأت تشخیص به ضرر شما صادر شود یا بخشی از سابقه مورد ادعا پذیرفته نشود، امکان اعتراض وجود دارد.
طبق ماده ۱۵۹ قانون کار، رأی هیأت تشخیص پس از پانزده روز از تاریخ ابلاغ لازم الاجرا می شود و هر یک از طرفین می تواند در همین مهلت اعتراض خود را برای رسیدگی در هیأت حل اختلاف ارائه کند.
برای آشنایی با مرحله دوم رسیدگی، مقاله هیأت حل اختلاف اداره کار را مطالعه کنید.

چه مدارکی برای شکایت بابت بیمه نشدن لازم است؟
مدارک موردنیاز هر پرونده با پرونده دیگر متفاوت است، اما بهتر است قبل از ثبت شکایت موارد زیر را آماده کنید:
- مدارک هویتی؛
- ریز سوابق تأمین اجتماعی؛
- قرارداد یا توافق کاری؛
- فیش حقوقی؛
- پرینت حساب بانکی؛
- کارت پرسنلی؛
- مدارک حضور و غیاب؛
- مکاتبات و دستورهای کاری؛
- گواهی اشتغال؛
- مدارک مربوط به سمت و محل کار؛
- گزارش بازرسی یا سایر مدارک رسمی.
نکته مهم این است که مدارک شما باید با دوره ای که برای آن بیمه مطالبه می کنید ارتباط داشته باشند. مثلاً مدرکی مربوط به سال ۱۴۰۴ لزوماً اشتغال شما در سال ۱۴۰۱ را اثبات نمی کند.
آیا بدون قرارداد می توان بابت بیمه شکایت کرد؟
بله. نبود قرارداد کتبی به تنهایی مانع شکایت نیست. قرارداد کار می تواند شفاهی باشد و رابطه کاری ممکن است با اسناد دیگری اثبات شود.
اگر قرارداد ندارید، مدارکی مانند واریز حقوق، حضور و غیاب، مکاتبات کاری، اسناد مالی، کارت پرسنلی، گزارش بازرسی و سایر قرائن اهمیت بیشتری پیدا می کنند.
البته کارگری که اصل رابطه را ادعا می کند باید برای اثبات رابطه و مدت اشتغال خود مدارک کافی ارائه کند. بنابراین هرچه پرونده مستندتر باشد، احتمال بروز اختلاف درباره سابقه کمتر خواهد شد.
اگر کارفرما رابطه کاری را انکار کند چه کنیم؟
انکار کارفرما به معنی پایان پرونده نیست. مرجع رسیدگی صرفاً به گفته یکی از طرفین اکتفا نمی کند و باید اسناد و قرائن موجود را بررسی کند.
در شیوه نامه دعاوی ماده ۱۴۸ نیز تأکید شده است که صرف اقرار کارفرما برای صدور رأی کافی نیست و مرجع باید مدارک و وضعیت واقعی دوره اشتغال را بررسی کند.
بنابراین اگر کارفرما اشتغال شما را انکار کند، اسناد بانکی، مدارک حضور و غیاب، گواهی اشتغال قدیمی، اطلاعات کارگاه و گزارش های بازرسی می توانند اهمیت زیادی پیدا کنند.
اگر مقاله شماره ۱ سایت با موضوع «اثبات رابطه کارگری و کارفرمایی» منتشر شده است، بهتر است از این بخش به همان مقاله لینک داخلی داده شود.

هیأت کار دقیقاً درباره چه موضوعی رأی می دهد؟
در دعاوی موضوع ماده ۱۴۸، مراجع حل اختلاف کار درباره اصل رابطه کارگری و کارفرمایی، مدت کار و میزان مزد تصمیم می گیرند.
در شیوه نامه مشترک مربوط به این دعاوی تصریح شده است که مرجع حل اختلاف نباید رأساً میزان حق بیمه، جریمه یا دیرکرد را محاسبه کند. این موضوعات در چهارچوب قانون تأمین اجتماعی توسط سازمان تأمین اجتماعی بررسی می شوند.
این تفکیک بسیار مهم است؛ زیرا ممکن است کارگر تصور کند هیأت تشخیص باید مبلغ دقیق بدهی بیمه کارفرما را تعیین کند، در حالی که وظیفه اصلی هیأت احراز رابطه، مدت و مزد است.
بعد از رأی قطعی اداره کار چه اتفاقی می افتد؟
پس از قطعی شدن رأی مربوط به ماده ۱۴۸، رأی برای سازمان تأمین اجتماعی ارسال می شود تا مطابق مقررات تأمین اجتماعی اجرا شود.
سازمان بر اساس اطلاعات کارگاه، مزد، دوره اشتغال و مقررات مربوط، اقدامات لازم را برای اجرای رأی انجام می دهد.
اگر اجرای رأی به دلایلی مانند تعطیلی کارگاه، عدم شناسایی کارفرما، ابهام در رأی یا موانع اجرایی ممکن نباشد، موضوع می تواند مطابق مقررات برای اقدامات بعدی پیگیری شود.
آیا شکایت بابت بیمه مهلت دارد؟
موضوع سابقه بیمه با بسیاری از دعاوی مالی معمول متفاوت است و صرف گذشت زمان به تنهایی نباید باعث شود کارگر از بررسی پرونده منصرف شود.
با این حال، هرچه فاصله میان دوره اشتغال و زمان پیگیری بیشتر شود، اثبات رابطه ممکن است دشوارتر شود؛ زیرا اسناد مالی، حضور و غیاب، اطلاعات کارکنان و سایر مدارک ممکن است از بین بروند یا دسترسی به آنها دشوار شود.
بنابراین اگر متوجه شدید بخشی از سابقه شما ثبت نشده است، بهتر است پیگیری را به سال های بعد موکول نکنید.
آیا کارگر باید حق بیمه عقب افتاده را خودش پرداخت کند؟
مسئولیت قانونی پرداخت حق بیمه در رابطه کارگری و کارفرمایی بر عهده کارفرما قرار دارد و کارفرما موظف است سهم بیمه شده را در زمان پرداخت مزد کسر و سهم خود را به آن اضافه کند.
اینکه در یک پرونده قدیمی نحوه وصول سهم ها چگونه خواهد بود، باید مطابق مقررات تأمین اجتماعی و وضعیت واقعی پرداخت مزد بررسی شود.
کارگر نباید بدون بررسی قانونی، صرفاً به دلیل اینکه سال ها از اشتغال گذشته است، تمام بدهی بیمه را شخصاً بپذیرد.

اگر فقط چند ماه بیمه رد نشده باشد چه کنیم؟
لازم نیست کل رابطه کاری را از ابتدا زیر سؤال ببرید. اگر بخش عمده سابقه ثبت شده و فقط چند ماه حذف شده است، همان بازه های مشخص را در اعتراض یا دادخواست خود ذکر کنید.
وجود سابقه بیمه قبل و بعد از دوره حذف شده می تواند یکی از قرائن مهم پرونده باشد، اما باز هم باید وضعیت واقعی اشتغال در ماه های مورد اعتراض بررسی شود.
اشتباهات رایج هنگام شکایت بابت بیمه نشدن
- ثبت شکایت بدون بررسی ریز سوابق؛
- اعلام یک بازه زمانی غیرواقعی یا بیش از مدت اشتغال؛
- ذکر شخص اشتباه به عنوان کارفرما؛
- ارائه مدارکی که مربوط به دوره مورد شکایت نیستند؛
- اتکا فقط به شهادت بدون اسناد دیگر؛
- ثبت خواسته مبهم مانند «همه بیمه من را درست کنید»؛
- بی توجهی به مهلت اعتراض به رأی هیأت تشخیص؛
- حذف پیام ها و مدارک پس از پایان همکاری؛
- تصور اینکه نبود قرارداد کتبی مانع هر نوع شکایت است.
نقش وکیل در پرونده بیمه ردنشده
پرونده های بیمه ردنشده ممکن است هم زمان شامل مسائل قانون کار و تأمین اجتماعی باشند. وکیل ابتدا بررسی می کند که آیا مسیر مناسب، اعتراض به سابقه در تأمین اجتماعی است یا نیاز به طرح دعوا در اداره کار وجود دارد.
همچنین می تواند دوره اشتغال را از روی اسناد بازسازی کند، مدارک مرتبط را جدا کند، کارفرمای صحیح را مشخص نماید و خواسته را طوری تنظیم کند که مرجع رسیدگی بتواند درباره رابطه، مدت کار و اعمال ماده ۱۴۸ تصمیم بگیرد.
در صورت صدور رأی ناقص یا رد بخشی از سابقه نیز تنظیم اعتراض مستدل در مهلت قانونی اهمیت زیادی دارد.
برای مطالعه بیشتر درباره این موضوع می توانید مطلب نقش وکیل در دعاوی کارگر و کارفرما را مطالعه کنید.
جمع بندی
شکایت بابت بیمه نشدن کارگر باید بر اساس نوع مشکل تنظیم شود. اگر سابقه ای در تأمین اجتماعی ثبت نشده یا ناقص است، بررسی و اعتراض به سوابق می تواند نخستین اقدام باشد. اگر اصل رابطه کاری یا مدت اشتغال محل اختلاف است، مراجع حل اختلاف کار نقش مهمی در احراز رابطه و اجرای ماده ۱۴۸ قانون کار دارند.
قرارداد، فیش حقوق، واریز بانکی، حضور و غیاب، مدارک کارگاه، گواهی اشتغال و گزارش های بازرسی از مهم ترین اسنادی هستند که می توانند در پرونده مورد بررسی قرار گیرند.
پس از صدور رأی قطعی درباره رابطه و مدت اشتغال، اجرای آثار بیمه ای آن در چهارچوب مقررات تأمین اجتماعی انجام می شود. به همین دلیل تنظیم صحیح خواسته و تفکیک وظیفه اداره کار از سازمان تأمین اجتماعی از مهم ترین نکات این نوع پرونده هاست.
بررسی پرونده بیمه ردنشده با وکیل ماهر
اگر بخشی از سابقه بیمه شما ثبت نشده، کارفرما رابطه کاری را انکار می کند یا نمی دانید باید از تأمین اجتماعی شروع کنید یا اداره کار، بهتر است مدارک پرونده پیش از ثبت شکایت بررسی شود.
مجموعه وکیل ماهر می تواند در بررسی سوابق، تشخیص مرجع مناسب، تنظیم دادخواست و لایحه، ارائه ادله و اعتراض به رأی به شما کمک کند. نتیجه هر پرونده به مدارک، دوره اشتغال و شرایط واقعی رابطه کاری بستگی دارد.
دیدگاه خود را بنویسید