آنچه میخوانیم:

قرارداد کار چیست؟ راهنمای تنظیم قرارداد : اگر یک نفر نیروی انسانی را به کار می‌گیرد و فرد دیگری در قبال انجام کار، مزد یا حقوق دریافت می‌کند، نقطه شروع رابطه کاری معمولاً «قرارداد کار» است.

اما قرارداد کار فقط یک برگ امضا شده نیست؛ سندی است که چارچوب حقوق و تعهدات طرفین را مشخص می‌کند، ریسک‌های اختلاف را کاهش می‌دهد و مسیر حل‌وفصل مسائل را روشن می‌سازد.

بسیاری از اختلافات رایج میان کارگر و کارفرما دقیقاً از همین‌جا شروع می‌شود: قرارداد مبهم، ناقص، بدون بندهای کلیدی، یا حتی بدون قرارداد کتبی.

قرارداد کار چیست؟ راهنمای تنظیم قرارداد

در این مقاله، به زبان ساده اما دقیق توضیح می‌دهیم قرارداد کار چیست، چه انواعی دارد، چه بندهایی باید حتماً داشته باشد، چگونه تنظیم شود که بعدها دردسر ایجاد نکند، و در شرایط اختلاف یا فسخ و خاتمه رابطه کاری چه نکاتی اهمیت دارد.

در کنار توضیحات، توصیه‌های عملی برای کارفرمایان، مدیران منابع انسانی، کارگران و هر کسی که با قراردادهای کاری سروکار دارد ارائه می‌شود.

اگر در طول مطالعه احساس کردید موضوع شما نیاز به بررسی پرونده‌محور دارد، پیشنهاد می‌شود از مشاوره تخصصی استفاده کنید. در وب‌سایت وکیل ماهر می‌توانید مسیرهای خدمات مرتبط را پیدا کنید و با دید دقیق‌تری تصمیم بگیرید.

قرارداد کار چیست؟ تعریف و مفهوم

قرارداد کار توافقی است میان «کارگر» و «کارفرما» که به موجب آن کارگر تعهد می‌کند کاری را برای مدت مشخص یا نامشخص، تحت شرایط معین، در قبال دریافت حق‌السعی (حقوق، مزد، مزایا و…)، برای کارفرما انجام دهد.

عنصر اصلی قرارداد کار این است که کارگر در ازای دریافت مزد، کاری را انجام می‌دهد و معمولاً کارفرما حق نظارت و اداره کار را دارد. همین «رابطه تبعیت» و «دریافت مزد» قرارداد کار را از بسیاری از قراردادهای دیگر جدا می‌کند.

در عمل، هرگاه سه مؤلفه زیر کنار هم قرار گیرد، با احتمال بسیار بالا با قرارداد کار مواجه هستیم:

  • انجام کار توسط کارگر (فیزیکی یا فکری؛ حضوری یا دورکاری)
  • دریافت حق‌السعی (حقوق، مزد ساعتی، پاداش، کارانه، مزایا و…)
  • تبعیت کاری (در چارچوب ساعات کار، دستورالعمل‌ها، سیستم اداری و مدیریتی کارفرما)

گاهی طرفین برای فرار از الزامات قانون کار، قرارداد را «پیمانکاری»، «مشاوره» یا «همکاری» می‌نامند؛ اما عنوان قرارداد همیشه تعیین‌کننده نیست. آنچه اهمیت دارد واقعیت رابطه و مصادیق تبعیت و پرداخت مزد است. بنابراین اگر فردی در عمل مانند کارگر تحت مدیریت کارفرما کار کند، صرف نام‌گذاری قرارداد ممکن است وضعیت را تغییر ندهد.

چرا قرارداد کار اهمیت دارد؟

چرا قرارداد کار اهمیت دارد؟

قرارداد کار خوب، اختلاف را «کم» می‌کند، نه اینکه صرفاً در اختلاف به درد بخورد. وقتی وظایف، ساعات، حقوق و مزایا، اضافه‌کاری، مرخصی، بیمه، محرمانگی، محل کار، ابزار کار، سیاست‌های انضباطی و شیوه خاتمه همکاری روشن باشد، بسیاری از سوءتفاهم‌ها اصلاً شکل نمی‌گیرد.

از منظر کارگر، قرارداد کار می‌تواند تضمین‌کننده دریافت حقوق و مزایا، بیمه، مرخصی و امنیت شغلی باشد. از منظر کارفرما، قرارداد دقیق می‌تواند حدود مسئولیت‌ها، معیارهای عملکرد، سیاست محرمانگی و منع رقابت (در چارچوب‌های مجاز)، و شیوه‌های خاتمه همکاری را مشخص کند.

اگر قصد دارید اصول تنظیم قرارداد را حرفه‌ای‌تر ببینید، در حوزه خدمات قراردادها می‌توانید به محورها و نکات تکمیلی تنظیم و بازبینی قراردادها مراجعه کنید.

ارکان و عناصر اصلی قرارداد کار

1) مشخصات طرفین

در هر قرارداد کار باید مشخصات دقیق کارگر و کارفرما درج شود: نام و نام خانوادگی/نام شرکت، شماره ملی/شناسه ملی، شماره ثبت، نشانی، شماره تماس، نماینده قانونی کارفرما (در شرکت‌ها) و سمت او. ابهام در شناسایی طرفین می‌تواند اجرای قرارداد یا پیگیری حقوقی را دشوار کند.

2) موضوع کار و شرح وظایف

موضوع قرارداد باید روشن باشد: کارگر دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد؟ عنوان شغلی به‌تنهایی کافی نیست؛ شرح وظایف، حدود اختیارات، مسئولیت‌ها، گزارش‌دهی به چه کسی، و معیارهای ارزیابی عملکرد را تا حد معقول مشخص کنید. بسیاری از اختلافات کارگر و کارفرما از همین‌جا می‌آید که کارفرما انتظار «همه‌کاره» بودن دارد اما قرارداد دقیق نیست.

3) مدت قرارداد

قرارداد کار می‌تواند مدت‌دار (موقت) یا نامحدود (دائم) باشد. تعیین مدت، روی امنیت شغلی، امکان تمدید، و نحوه خاتمه رابطه کاری اثر دارد. در قراردادهای موقت، تاریخ شروع و پایان و نیز شرایط تمدید باید شفاف باشد.

4) محل کار و امکان جابه‌جایی

محل انجام کار (شعبه، کارگاه، دفتر، پروژه، یا دورکاری) باید قید شود. اگر کارفرما احتمال جابه‌جایی محل کار را دارد، بهتر است در چارچوب معقول و قانونی، بند مرتبط را دقیق بنویسد تا بعداً اختلاف ایجاد نشود.

5) ساعات کار، شیفت، اضافه‌کاری و تعطیلات

ساعات کار روزانه/هفتگی، شیفت‌ها، روزهای تعطیل، نحوه محاسبه اضافه‌کاری، مأموریت و… باید روشن باشد. اگر ماهیت کار شناور است، قواعد ثبت ساعات و گزارش کار را تعیین کنید. ابهام در اضافه‌کاری یکی از پرتکرارترین موضوعات اختلاف است.

6) حقوق، مزایا و نحوه پرداخت

در قرارداد باید مبلغ حقوق/مزد، مزایای مستمر و غیرمستمر، زمان پرداخت (مثلاً پایان هر ماه)، روش پرداخت (واریز به حساب)، کسورات قانونی، و شرایط پاداش یا کارانه مشخص شود. اگر بخشی از پرداخت به عملکرد وابسته است، فرمول یا معیار را بیان کنید تا قابلیت اثبات و شفافیت داشته باشد.

7) بیمه و الزامات قانونی

موضوع بیمه (به‌ویژه بیمه تأمین اجتماعی) از مسائل بسیار مهم است. در بسیاری از پرونده‌ها، کارگر پس از خاتمه همکاری پیگیر سابقه بیمه می‌شود و عدم بیمه‌پردازی برای کارفرما مسئولیت ایجاد می‌کند. بنابراین در قرارداد، تکلیف بیمه و نحوه انجام آن را صریح کنید.

انواع قرارداد کار

قرارداد کار از نظر مدت و شیوه انجام کار، انواع مختلفی دارد. شناخت نوع مناسب، هم برای کارفرما و هم برای کارگر مهم است تا انتظارات واقعی تنظیم شود.

1) قرارداد کار دائم (نامحدود)

در قرارداد دائم، برای پایان همکاری معمولاً باید یکی از روش‌های قانونی خاتمه رابطه کار وجود داشته باشد. این نوع قرارداد امنیت شغلی بیشتری برای کارگر ایجاد می‌کند و برای کارفرما نیز ثبات نیروی انسانی را بالا می‌برد؛ اما مدیریت خاتمه همکاری نیازمند رعایت تشریفات و دلایل قانونی است.

2) قرارداد کار موقت (مدت‌دار)

در قرارداد موقت، مدت مشخص است و اصولاً با پایان مدت، قرارداد خاتمه می‌یابد (مگر تمدید شود یا توافق دیگری انجام شود). این نوع قرارداد در بسیاری از کسب‌وکارها رایج است، اما باید توجه داشت که تمدیدهای پیاپی و ساختار رابطه کاری می‌تواند در برخی شرایط، در دعواهای کارگر و کارفرما منجر به اختلاف بر سر ماهیت رابطه شود.

3) قرارداد کار معین (پروژه‌ای در چارچوب کار)

گاهی قرارداد برای انجام کار مشخصی بسته می‌شود؛ مثلاً تکمیل یک فرآیند یا انجام یک مأموریت معین. در این نوع قرارداد، معیار پایان همکاری «اتمام موضوع کار» است. اما باید دقت کرد که اگر تبعیت کاری و پرداخت مزد مستمر وجود دارد، همچنان در حوزه قرارداد کار قرار می‌گیرد و با پیمانکاری واقعی متفاوت است.

4) قرارداد کار ساعتی / پاره‌وقت

در این حالت، کارگر به‌جای تمام‌وقت، ساعات مشخصی کار می‌کند و مزد بر مبنای ساعت یا نسبت زمان کار محاسبه می‌شود. تعیین ساعات دقیق و شیوه ثبت حضور/کارکرد، برای پیشگیری از اختلاف ضروری است.

5) قرارداد کار آزمایشی

قرارداد آزمایشی برای سنجش توانایی و تناسب نیروی کار با شغل استفاده می‌شود. اما این نوع قرارداد هم باید چارچوب داشته باشد: مدت آزمایش، معیارهای ارزیابی، حقوق و مزایا، بیمه و سایر الزامات. اشتباه رایج این است که برخی تصور می‌کنند دوره آزمایشی یعنی نبود تعهدات قانونی؛ در حالی که باید با دقت عمل شود.

6) قرارداد دورکاری

دورکاری در سال‌های اخیر رایج‌تر شده است. در قرارداد دورکاری باید علاوه بر موارد اصلی، موضوعات ویژه‌ای مانند ابزار کار، امنیت اطلاعات، ساعات پاسخگویی، نحوه گزارش‌دهی، هزینه اینترنت/تجهیزات (در صورت توافق)، و شیوه ارزیابی عملکرد روشن شود.

تفاوت قرارداد کار با قرارداد پیمانکاری و مشاوره چیست؟

تفاوت قرارداد کار با قرارداد پیمانکاری و مشاوره چیست؟

این بخش برای کاهش اختلاف حیاتی است. در قرارداد پیمانکاری، پیمانکار معمولاً با استقلال بیشتری کار را انجام می‌دهد، نتیجه‌محور است، ابزار و روش کار را خودش تعیین می‌کند (تا حد زیادی) و رابطه تبعیتِ کارگری کمتر دیده می‌شود.

در قرارداد کار، کارگر معمولاً تحت مدیریت و دستورالعمل‌های کارفرما کار می‌کند، ساعات کار و نظم اداری دارد و پرداخت‌ها غالباً ماهانه یا بر مبنای کارکرد انجام می‌شود.

در قرارداد مشاوره نیز شخص مشاور عموماً «توصیه و راهکار» ارائه می‌دهد و مسئولیت اجرای مستقیم عملیات (مثل کارگر) ندارد، مگر اینکه قرارداد این را تصریح کند.

البته در عمل ممکن است عنوان «مشاور» داده شود اما فرد مانند کارمند روزانه حضور داشته باشد؛ در این صورت، ماهیت واقعی رابطه مهم‌تر از عنوان ظاهری است.

اگر در انتخاب قالب قرارداد (کار/پیمانکاری/مشاوره) تردید دارید، مشاوره تخصصی در حوزه کارگر و کارفرما می‌تواند از هزینه‌های سنگین بعدی جلوگیری کند.

برای شروع می‌توانید از مسیر زیر اقدام کنید:
تماس برای مشاوره کارگر و کارفرما

بندهای ضروری در تنظیم قرارداد کار

یک قرارداد کار حرفه‌ای باید بندهای کلیدی را پوشش دهد. در ادامه، مهم‌ترین بندها را به‌صورت کاربردی مرور می‌کنیم.

1) تاریخ شروع به کار و تاریخ تنظیم قرارداد

تاریخ شروع به کار (که ممکن است با تاریخ امضا متفاوت باشد) را دقیق درج کنید. همین یک تاریخ در اختلافات بیمه، سنوات، عیدی، مرخصی و… نقش تعیین‌کننده دارد.

2) شرح وظایف و حدود مسئولیت

شرح وظایف را طوری بنویسید که هم انعطاف داشته باشد و هم مبهم نباشد. به‌جای عبارت‌های کلی مثل «انجام امور محوله»، بهتر است حوزه‌ها و مصادیق اصلی را بیان کنید و برای تغییرات اساسی، فرآیند توافق یا ابلاغ را مشخص نمایید.

3) محرمانگی و حفاظت از اطلاعات

اگر کارگر به اطلاعات حساس (فهرست مشتریان، قیمت‌ها، فرمول‌ها، کدها، اسناد مالی، استراتژی‌ها) دسترسی دارد، بند محرمانگی ضروری است. محرمانگی باید دقیق باشد: تعریف اطلاعات محرمانه، مدت محرمانگی، استثناها، و ضمانت اجرا (در چارچوب قانونی) را روشن کنید.

4) مالکیت فکری و خروجی کار

در برخی مشاغل (طراحی، تولید محتوا، برنامه‌نویسی، پژوهش)، خروجی کار ارزش اقتصادی دارد. بهتر است مشخص شود مالک حقوق مادی و معنوی آثار تولیدشده در چارچوب کار چه کسی است و نحوه استفاده از آن چگونه خواهد بود.

5) مقررات انضباطی و ارزیابی عملکرد

استانداردهای رفتاری و حرفه‌ای، حضور و غیاب، گزارش‌دهی، رعایت دستورالعمل‌ها و معیارهای ارزیابی عملکرد را تا حد معقول مشخص کنید. وجود نظام شفاف، هم به کارفرما کمک می‌کند و هم کارگر می‌داند انتظار چیست.

6) مرخصی‌ها

مرخصی استحقاقی، استعلاجی، بدون حقوق، و شرایط هماهنگی مرخصی را روشن کنید. بهتر است رویه درخواست مرخصی، تأیید آن، و جایگزینی وظایف در نبود کارگر مشخص باشد.

7) مأموریت و هزینه‌ها

اگر شغل شامل مأموریت است، میزان حق مأموریت، نحوه پرداخت هزینه‌های رفت‌وآمد/اقامت، و روند ارائه اسناد هزینه را مشخص کنید.

8) آموزش، دوره‌های کاری و هزینه‌ها

در برخی کسب‌وکارها، کارفرما برای آموزش کارگر هزینه می‌کند. اگر قرار است تعهدی برای ماندگاری یا بازپرداخت هزینه آموزش تعریف شود، باید دقیق، منصفانه و در چارچوب قانونی تنظیم شود تا بعداً محل اختلاف جدی نشود.

9) شیوه حل اختلاف

در قرارداد می‌توان پیش‌بینی کرد که ابتدا تلاش برای مذاکره و سازش انجام شود و در صورت عدم نتیجه، مسیر قانونی پیگیری شود. تنظیم صحیح بند حل اختلاف می‌تواند از تشدید تنش جلوگیری کند.

حقوق و تعهدات کارگر و کارفرما در قرارداد کار

تعهدات اصلی کارگر

کارگر متعهد است کار را مطابق شرح وظایف، با رعایت نظم و مقررات، در ساعات تعیین‌شده و با رعایت اصول حرفه‌ای انجام دهد. حفظ اسرار شغلی، مراقبت از اموال کارفرما (در حد مسئولیت‌های شغلی)، و رعایت ایمنی و بهداشت کار نیز معمولاً جزء تعهدات مهم است.

تعهدات اصلی کارفرما

کارفرما متعهد است حقوق و مزایا را به‌موقع پرداخت کند، شرایط ایمن و مناسب کار را فراهم سازد، بیمه و الزامات قانونی را رعایت کند، و در چارچوب قرارداد و قانون، با کارگر رفتار منصفانه داشته باشد.

همچنین کارفرما باید از به‌کارگیری شروط غیرمنصفانه یا مبهم که موجب اختلاف می‌شود پرهیز کند.

اگر نیاز دارید قراردادها را از منظر حقوقی دقیق‌تر بازبینی کنید یا بندهای استاندارد و قابل دفاع داشته باشید، این مسیر می‌تواند مفید باشد:
بازبینی تخصصی قراردادها

شرایط فسخ، استعفا، اخراج و خاتمه قرارداد کار

یکی از حساس‌ترین بخش‌های قرارداد کار، پایان رابطه کاری است.

بسیاری از اختلافات کارگر و کارفرما دقیقاً بر سر این موضوع شکل می‌گیرد:

  • آیا خاتمه همکاری قانونی بوده؟
  • حق سنوات، مرخصی استفاده‌نشده، عیدی، اضافه‌کاری و مطالبات چگونه محاسبه می‌شود؟
  • آیا کارگر استعفا داده یا اخراج شده؟
  • آیا توافقی انجام شده یا اختلاف وجود دارد؟

در قرارداد کار، بهتر است شرایط زیر روشن باشد:

  • پایان مدت قرارداد موقت و فرآیند تسویه
  • استعفا و مهلت اطلاع‌رسانی (در چارچوب رویه‌های قانونی و داخلی)
  • خاتمه همکاری توافقی و صورت‌جلسه تسویه
  • دلایل و فرآیند قطع همکاری (در صورت وجود تخلفات یا عدم کفایت)
  • تحویل اموال و اسناد و بازگشت ابزار کار
  • تسویه حساب شامل حقوق، مزایا، مرخصی، سنوات و…

از دید عملی، توصیه می‌شود در پایان همکاری، صورت‌جلسه تسویه و تحویل‌وتحول امضا شود و تمام پرداخت‌ها مستند باشد.

اما این مستندسازی باید منصفانه و شفاف باشد تا بعداً ادعای اکراه یا ناآگاهی مطرح نشود.

در پرونده‌های اختلافی، بررسی دقیق مستندات اهمیت بسیار دارد.

اگر درگیر اختلاف کارگری هستید یا احتمال اختلاف می‌دهید، از همین مسیر می‌توانید برای راهنمایی اقدام کنید:
تماس فوری درباره اختلاف کارگر و کارفرما

نکات مهم درباره حقوق، مزایا، اضافه‌کاری و کسورات

قرارداد کار باید به‌گونه‌ای نوشته شود که کارگر بداند دریافتی‌اش دقیقاً از چه اجزایی تشکیل شده و کارفرما هم بتواند پرداخت‌ها را مستند و قابل دفاع انجام دهد.

حقوق پایه و مزایا

حقوق پایه معمولاً مبنای بسیاری از محاسبات است. علاوه بر آن، مزایایی مثل حق مسکن، بن کارگری، حق اولاد، حق جذب، فوق‌العاده‌ها، کارانه و پاداش ممکن است وجود داشته باشد. بهتر است در قرارداد مشخص شود کدام مزایا «مستمر» است و کدام «غیرمستمر» و پرداخت آن به چه شرایطی وابسته است.

اضافه‌کاری

اگر اضافه‌کاری مورد انتظار است، باید تعریف شود اضافه‌کاری چگونه درخواست و تأیید می‌شود، چگونه ثبت می‌شود و مبنای محاسبه چیست. اختلافات اضافه‌کاری معمولاً ناشی از نبود سیستم ثبت دقیق یا نبود توافق روشن است.

کسورات قانونی و انضباطی

کسورات قانونی (مثل بیمه و مالیات در چارچوب مقررات) باید مطابق قانون انجام شود. اما کسورات انضباطی یا جریمه‌های قراردادی حساس‌اند و اگر غیرشفاف یا غیرمنصفانه باشند، می‌توانند منجر به اختلاف شوند. بنابراین از نوشتن جریمه‌های مبهم یا «حق کسر هر مبلغ به تشخیص کارفرما» پرهیز کنید.

قرارداد کار شفاهی یا کتبی؟ کدام بهتر است؟

از نظر عملی، قرارداد کتبی بسیار بهتر و امن‌تر است. قرارداد شفاهی ممکن است در برخی موارد قابل اثبات باشد (با شهادت، پیام‌ها، پرداخت‌ها، کارت حضور و غیاب، ایمیل‌ها و…)، اما اثبات آن پرریسک و زمان‌بر است. قرارداد کتبی، اگر درست تنظیم شده باشد، مسیر اثبات و دفاع را روشن می‌کند.

نکته مهم این است که «داشتن قرارداد کتبی» کافی نیست؛ قرارداد باید کامل و دقیق باشد. قراردادهای کپی‌کاری شده و بدون تطبیق با واقعیت شغل، یکی از عوامل اصلی اختلاف است. اگر سازمان شما رشد کرده و نیروی انسانی متعدد دارد، بهتر است الگوی قراردادها را حرفه‌ای‌سازی کنید تا هزینه‌های اختلاف کاهش یابد.

چک‌لیست عملی برای تنظیم قرارداد کار (بدون جدول)

قبل از امضا، این موارد را بررسی کنید:

  • مشخصات دقیق کارگر و کارفرما و نماینده قانونی
  • عنوان شغلی + شرح وظایف قابل فهم
  • مدت قرارداد و تاریخ شروع/پایان
  • محل انجام کار و شرایط جابه‌جایی/دورکاری
  • ساعات کار، شیفت، تعطیلات و اضافه‌کاری
  • حقوق و مزایا + زمان و روش پرداخت
  • بیمه و سایر الزامات قانونی
  • مرخصی‌ها و فرآیند درخواست/تأیید
  • محرمانگی و حفاظت از اطلاعات
  • تحویل ابزار کار و مسئولیت‌ها
  • شرایط خاتمه همکاری و تسویه
  • حل اختلاف و شیوه مکاتبات رسمی

اشتباهات رایج کارگران و کارفرمایان در قرارداد کار

اشتباهات رایج کارفرما

کارفرماها گاهی قراردادهای عمومی را بدون تطبیق با شغل امضا می‌کنند، بندهای حساس مثل شرح وظایف، محرمانگی، اضافه‌کاری و تسویه را مبهم می‌گذارند، یا تصور می‌کنند با درج یک جمله کلی می‌توانند همه ریسک‌ها را پوشش دهند. نتیجه معمولاً اختلاف‌های پرهزینه است.

اشتباهات رایج کارگر

برخی کارگران بدون خواندن دقیق قرارداد، صرفاً برای شروع کار امضا می‌کنند؛ یا به وعده‌های شفاهی اعتماد می‌کنند بدون اینکه در قرارداد ذکر شود. همچنین نگهداری نکردن از نسخه قرارداد، عدم پیگیری بیمه و دریافت نکردن رسیدها و فیش‌ها می‌تواند در زمان اختلاف مشکل ایجاد کند.

اگر می‌خواهید قبل از امضا، قرارداد شما بررسی شود یا درباره بندهای مشکوک راهنمایی بگیرید، می‌توانید از خدمات حقوقی استفاده کنید:
مشاوره در خدمات حقوقی

نمونه بندهای پیشنهادی (به‌صورت توضیحی، نه فرم آماده)

به‌جای ارائه یک فرم ثابت که ممکن است با شرایط شما سازگار نباشد، در اینجا منطق بندهای مهم را توضیح می‌دهیم تا بتوانید آن‌ها را متناسب‌سازی کنید.

بند شرح وظایف

بند شرح وظایف باید شامل حوزه‌های اصلی کار، مسئولیت‌های کلیدی، و محدوده گزارش‌دهی باشد. همچنین می‌توان ذکر کرد که تغییرات جزئی در شرح وظایف در راستای نیاز سازمان و متناسب با تخصص کارگر امکان‌پذیر است، اما تغییرات اساسی نیازمند توافق یا متمم خواهد بود.

بند ساعات کار و اضافه‌کاری

ساعات کار را دقیق بنویسید و روش ثبت ساعات را مشخص کنید. همچنین اضافه‌کاری را مشروط به «درخواست یا تأیید» کنید تا بعداً ادعای اضافه‌کاری بدون مستندات کمتر شود. البته باید سازوکار تأیید واقعی باشد، نه صرفاً یک جمله غیرقابل اجرا.

بند محرمانگی

اطلاعات محرمانه را تعریف کنید، مدت تعهد را تعیین کنید، و ضمانت اجرای منطقی و قانونی درج کنید. اگر شغل شما به داده‌های حساس گره خورده، این بند حیاتی است.

در اختلافات کارگر و کارفرما چه مدارکی مهم است؟

در زمان اختلاف، مدارک نقش کلیدی دارد. برخی از مهم‌ترین مدارک عبارت‌اند از:

  • نسخه امضا شده قرارداد و متمم‌ها
  • فیش حقوقی یا رسیدهای واریز
  • اسناد بیمه و سوابق
  • حضور و غیاب یا گزارش کارکرد
  • مکاتبات (ایمیل، پیام‌های کاری، نامه‌ها)
  • صورت‌جلسه‌های تحویل‌وتحول و تسویه

اگر پرونده شما وارد مرحله اختلاف شده یا در آستانه قطع همکاری هستید، بهتر است قبل از هر اقدام عجولانه، وضعیت را دقیق ارزیابی کنید:
تماس برای بررسی اختلاف کارگر و کارفرما

چگونه قرارداد کار را حرفه‌ای‌تر کنیم؟ توصیه‌های کاربردی

برای حرفه‌ای‌سازی قرارداد کار، این توصیه‌ها را جدی بگیرید:

  • قرارداد را مطابق واقعیت شغل بنویسید، نه کپی عمومی.
  • به‌جای کلی‌گویی، معیارهای قابل اندازه‌گیری تعریف کنید (در حد معقول).
  • پرداخت‌ها و مزایا را شفاف و قابل ردیابی کنید.
  • محرمانگی و مالکیت فکری را متناسب با شغل تنظیم کنید.
  • برای دورکاری، بندهای امنیت اطلاعات و گزارش‌دهی را اضافه کنید.
  • فرآیند خاتمه همکاری و تسویه را روشن کنید.
  • هر تغییر مهم را با «متمم قرارداد» ثبت کنید.

در نهایت، قرارداد کار خوب باید «قابل اجرا» باشد. بندهایی که روی کاغذ جذاب‌اند اما در عمل انجام نمی‌شوند، در اختلاف می‌توانند علیه تنظیم‌کننده قرارداد عمل کنند یا دست‌کم اثبات را سخت کنند.

جمع‌بندی قرارداد کار چیست؟ راهنمای تنظیم قرارداد

قرارداد کار ستون اصلی رابطه کاری میان کارگر و کارفرما است.

این قرارداد باید تعریف دقیق کار، مدت، حقوق و مزایا، ساعات کار، بیمه، مرخصی‌ها، محرمانگی و شیوه خاتمه همکاری را پوشش دهد.

بسیاری از اختلافات رایج ناشی از ابهام در همین موارد است.

با تنظیم دقیق و واقع‌گرایانه قرارداد و مستندسازی درست، می‌توان ریسک‌های حقوقی و هزینه‌های اختلاف را به‌طور چشمگیری کاهش داد.

اگر نیاز دارید قرارداد کاری شما تنظیم یا بازبینی شود، یا درباره یک اختلاف مشخص راهنمایی می‌خواهید، بهترین مسیر این است که موضوع را پرونده‌محور بررسی کنید تا تصمیم شما بر اساس جزئیات واقعی گرفته شود.

لطفا به این مطلب امتیاز دهید.
فهرست مطالب

آنچه میخوانیم:

جدیدترین مطالب
عضویت در خبرنامه
اشتراک گذاری مطلب
اشتراک در
اطلاع از
0 نظرات
قدیمی‌ترین
تازه‌ترین بیشترین رأی
بازخورد (Feedback) های اینلاین
مشاهده همه دیدگاه ها
0
افکار شما را دوست داریم، لطفا نظر دهید.x